Promotor
dr hab. inż. arch. Mariusz Twardowski, prof. PK
Recenzent
dr inż. arch. Wojciech Duliński
Tytuł pracy
POLAR LIGHT CAMP – Budynek regeneracji i adaptacji rytmu dobowego w warunkach dnia i nocy polarnej w Longyearbyen
Jednostka dyplomująca
Katedra Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego A-3
Opis
Ideą projektu POLAR LIGHT CAMP było stworzenie architektury zdolnej do funkcjonowania w ekstremalnych warunkach Arktyki oraz odpowiadającej na biologiczne potrzeby człowieka, którego rytm dobowy zostaje zaburzony przez zjawiska dnia i nocy polarnej. Obiekt pełni rolę wielofunkcyjnego ośrodka badań, terapii, regeneracji i edukacji, skupionego wokół światła jako kluczowego czynnika regulującego rytm okołodobowy.
Budynek zlokalizowano na skalnym zboczu w Longyearbyen, w bezpośrednim kontakcie z krajobrazem arktycznym. Jego forma stanowi punkt orientacyjny w terenie i nawiązuje do lokalnej topografii. Częściowe posadowienie na palach oraz zakotwiczenie w gruncie minimalizują ingerencję w wieczną zmarzlinę, jednocześnie wzmacniając relację architektury z krajobrazem.
Kluczowym elementem koncepcji jest światło naturalne i sztucznie kształtowane. Przestrzenie zaprojektowano tak, aby umożliwiały stopniowanie ekspozycji na światło, od intensywnie doświetlonych stref dziennych po wyciszone wnętrza terapeutyczne. Oświetlenie sztuczne o zmiennej barwie i natężeniu wspiera synchronizację rytmu dobowego, szczególnie w okresach niedoboru światła naturalnego.
Projekt czerpie z zasad projektowania biofilnego, adaptując je do arktycznego kontekstu. Kontakt z naturą realizowany jest poprzez światło, widok, materiał i doświadczenie przestrzeni. Duże przeszklenia kadrują krajobraz i umożliwiają obserwację zjawisk świetlnych, takich jak zorza polarna. Surowe materiały i ograniczona paleta barw podkreślają charakter otoczenia.
Układ funkcjonalny opiera się na podziale na strefy publiczne, terapeutyczne, badawcze, ruchowe i techniczne, tworząc środowisko sprzyjające koncentracji, regeneracji i integracji użytkowników. POLAR LIGHT CAMP stanowi architektoniczną odpowiedź na potrzeby biologiczne człowieka, ukazując architekturę jako narzędzie wspierające zdrowie i dobrostan w warunkach ekstremalnych.
