Standaryzowalne i replikowalne podejścia interwencyjne dla zabytkowej zabudowy — oparte na lokalnych typologiach, łączące konserwację dziedzictwa z efektywnością energetyczną i dekarbonizacją.
O projekcie
Zabezpieczenie dziedzictwa budowlanego na przyszłość mierzy się z paradoksem: potrzebuje ustandaryzowanych podejść, choć jego zasób jest heterogeniczny i ma bardzo specyficzne potrzeby. FuturHist rozpoznaje i charakteryzuje lokalne, jednorodne typologie zabudowy jako najniższy wspólny mianownik, a następnie opracowuje dedykowane podejścia interwencyjne — standaryzowalne i replikowalne we wszystkich obiektach danej kategorii, z niewielkimi modyfikacjami.
Tak ustandaryzowane podejścia stają się podstawą do adaptacji w innych typologiach w tym samym kontekście (klimat, przepisy) lub w podobnych typologiach w innych kontekstach. Projekt opracowuje rozwiązania aktywne i pasywne celujące w efektywne wykorzystanie energii i zasobów, poprawę samopoczucia, większą wytrzymałość, rewaloryzację istniejących materiałów oraz integrację z odnawialnymi źródłami energii i rozwiązaniami smart dla dekarbonizacji ogrzewania, chłodzenia i wentylacji.
Rdzeniem projektu jest demonstracja technologii. Opracowane rozwiązania zostaną przetestowane na czterech demonstratorach w Hiszpanii, Polsce, Szwecji i Zjednoczonym Królestwie, co zapewni walidację w różnych klimatach, typologiach i środowiskach społeczno-ekonomicznych. Udział służb konserwatorskich oraz partnerstwo z ICOMOS i INTBAU buduje zaufanie i umożliwia szeroką replikację wyników.
Przykładowe innowacje
Projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont Europa”.
