Promotor
dr inż. arch. Anna Taczalska-Ryniak
Recenzent
dr hab. inż. arch. Patrycja Haupt, prof. PK
Tytuł pracy
Dom Otwartej Przestrzeni. Cohousing Senioralny wraz z Centrum Aktywności Międzypokoleniowej
Jednostka dyplomująca
Katedra Architektury Miejsc Pracy, Sportu i Usług, A-2
Opis idei projektu
Współczesna architektura, na terenach o ekstremalnych warunkach, musi stawić czoła prefabrykacji oraz automatyzacji. Projekt Polskiej Bazy na Ziemi Wiktorii ukazuje rozwiązania poprawiające jakość życia w rejonach polarnych, ze skupieniem się na zdrowiu psychicznym. Główne funkcje budynku uwzględniają problematykę depresji i zaburzeń sezonowych, które wynikają z izolacji oraz braku naturalnego cyklu dobowego. Zaawansowany systemy oświetlenia oraz przestrzenie, wymuszające interakcje społeczne i aktywność fizyczną, stanowią kluczowy elementy zapobiegające apatii i zastojowi mięśniowemu.
Stacja łączy teorię z praktyką projektową. Część teoretyczna zawiera analizy tekstów, takich jak wpływ natężenia i barwy światła na rytm dobowy człowieka oraz uwarunkowania prawne i zagadnienia techniczne projektowania na Antarktydzie. Część koncepcyjna zawiera projekt stacji badawczej na Ziemi Wiktorii – lokalizacji kluczowej ze względu na dostępność transportu morskiego i powietrznego oraz całorocznych stacji innych państw.
Przedsięwzięcie zakłada stworzenie obiektu wielofunkcyjnego, który symuluje życie w mieście poprzez m.in. wydłużenie tras komunikacyjnych (spacer do pracy trwający od 5 do 15 minut), co wymusiłoby niezbędny ruch. Innowacyjnym elementem jest system Human Centric Lighting, który dopasowuje oświetlenie do pory dnia i współpracuje z automatycznymi roletami, tworząc efekt nocy, podczas dnia polarnego. Obiekt jest strukturą modularną na planie koła, wyniesioną na stalowych słupach (4,62 m), co chroni go przed zasypaniem śniegiem. Nowoczesne tendencje inżynieryjne łączą się z dbałością o psychofizyczne potrzeby człowieka, minimalizując jednocześnie ingerencję w unikalne i chronione środowisko naturalne Arktyki.
