Promotor
dr inż. arch. Marcin Głuchowski
Recenzent
dr inż. arch. Jan Łaś, prof. PK
Tytuł pracy
Miejsce, które łączy – Międzypokoleniowy Dom Opieki
Jednostka dyplomująca
Katedra Projektowania Architektonicznego A-6
Opis idei projektu
Ideą projektu „Miejsce, które łączy – Międzypokoleniowy Dom Opieki” jest stworzenie architektury, która sprzyja codziennym relacjom między dziećmi i osobami starszymi, bez narzucania formalnych form integracji. Projekt zakłada połączenie domu dziecka i domu seniora w jednym założeniu przestrzennym, w którym wspólne funkcjonowanie opiera się na współobecności, a nie na zaplanowanych schematach. Architektura została zaprojektowana jako narzędzie wspierające naturalne kontakty międzypokoleniowe poprzez odpowiednie kształtowanie przestrzeni, skali i atmosfery. Wyraźny podział na strefy funkcjonalne zapewnia użytkownikom poczucie bezpieczeństwa i prywatności, natomiast część wspólna stanowi przestrzeń codziennych spotkań i przenikania się aktywności. Forma budynku, oparta na grze trzech powiązanych brył, symbolicznych „plusów” odzwierciedla ideę łączenia i wzmacniania relacji. Wyciągnięte wierzchołki brył, ukształtowane jako dachy ze świetlikami, wprowadzają naturalne światło do wnętrz i podkreślają miejsca o znaczeniu społecznym. Światło i widok stają się elementami budującymi atmosferę spokoju, ciepła i domowości. Budynek został zaprojektowany w ścisłej relacji z ukształtowaniem terenu w mniejszej miejscowości. Spadek działki wykorzystano do naturalnego wpasowania bryły w krajobraz, zapewnienia dobrego nasłonecznienia oraz czytelnego otwarcia obiektu na otoczenie. Istotnym elementem projektu są widoki. Od północy budynek otwiera się na zamek w Nowym Wiśniczu, a od południa na panoramę gór. Kontakt z krajobrazem oraz bliskość terenów leśnych zostały potraktowane jako kluczowe uwarunkowania projektowe, wpływające na komfort użytkowników i charakter architektury. Architektura nie dominuje nad otoczeniem, lecz wpisuje się w nie, tworząc wspólne miejsce do życia.
