Promotor
dr inż. arch. Marcin Gierbienis
Recenzent
dr inż. arch. Patrycja Haupt, prof. PK
Tytuł pracy
Babionka, Ośrodek Terapii i Readaptacji
Jednostka dyplomująca
Katedra Projektowania Architektonicznego A-6
Opis
Alkoholizm, uznawany przez WHO za chorobę przewlekłą o podłożu fizycznym i psychicznym, wpływa nie tylko na zdrowie, lecz także na relacje społeczne, tożsamość i poczucie sprawczości. Wciąż brakuje miejsc oferujących kompleksowe wsparcie osobom uzależnionym i ich rodzinom. Babionka — Ośrodek Terapii i Readaptacji — odpowiada na tę potrzebę, koncentrując się na mężczyznach, statystycznie częściej dotkniętych problemem.
Koncepcja unika stygmatyzacji i instytucjonalnego charakteru. Architektura, inspirowana formą niewielkiej osady w krajobrazie, tworzy środowisko wspólnoty i codziennego rytmu życia. Lokalizacja nad jeziorem Babionka symbolizuje odnowę i głębię psychiki. Oddalenie od miasta oznacza nie izolację, lecz możliwość zmiany przy zachowaniu poczucia wolności.
Założenie ma czytelną, uporządkowaną strukturę. Zamiast jednej dużej bryły powstał zespół mniejszych budynków o różnych funkcjach — mieszkalnych, terapeutycznych i wspólnych — połączonych placami i zielenią. Domowa skala, naturalne materiały, drewno i kamień budują poczucie bezpieczeństwa, a architektura staje się spokojnym tłem codzienności.
Krajobraz pełni funkcję terapeutyczną. Ograniczenie ingerencji w przyrodę, dostęp do światła, wody i zieleni oraz wykorzystanie naturalnych materiałów wspierają regenerację. Przestrzenie aktywności fizycznej, twórczej i duchowej umożliwiają stopniowe otwieranie się na relacje społeczne i odbudowę więzi z bliskimi.
Babionka, Ośrodek Terapii i Readaptacji jest architektonicznym krajobrazem zmiany — środowiskiem, które poprzez rytm, porządek i relację z naturą wspiera powrót do równowagi i życia poza ośrodkiem.
