Promotor
dr inż. arch. Damian Poklewski-Koziełł
Recenzent
dr inż. arch. Jacek Czubiński, prof. PK
Tytuł pracy
Centrum Rekreacji Wodnej i Odnowy Biologicznej w Ciechocinku – Rewitalizacja basenu termalno-solankowego projektu Romualda Gutta
Jednostka dyplomująca
Katedra Urbanistyki i Architektury Struktur Miejskich-A9
Opis
Ideą projektu była rewitalizacja basenu termalno-solankowego w Ciechocinku– dawnej perły ciechocińskiej architektury. Kiedyś niezwykle atrakcyjne miejsce dla elit, dziś zasłonięte z każdej strony drzewami, niedostępne dla niczyjego wzroku. Główną wytyczną projektową była odnowa wybitnej architektury całego kompleksu, której autorem był Romuald Gutt. Jednym z największych problemów była sezonowość obiektu. Główny budynek nie był przystosowany do użytkowania go poza latem. W projekcie budynek ocieplono i rozbudowano od strony frontowej o dodatkowy hall wejściowy z kasami. Pozostawiono oryginalną funkcję budynku i umieszczono w nim dwie szatnie koedukacyjne. Budynek symetrycznie rozbudowano o jeden moduł z każdej strony. W nowych częściach umieszczono baseny, które połączone są z nowo zaprojektowanym basenem zewnętrznym. W ten sposób możemy przemieścić się z ogrzewanych szatni prosto do solankowej wody termalnej
i swobodnie użytkować basen również zimą. Część podziemna pełni funkcję gastronomiczną, tak jak w oryginalnym projekcie. Kolejnymi ważnymi elementami projektu są dwa nowe pawilony. Rzut obu budynków jest symetryczny i jest bezpośrednią inspiracją kształtem skrzydeł szatni. Elewacje łączą w sobie inspirację modernizmem i stylem Gutta. Do ich wykończenia wykorzystano ekologiczną cegłę ziemną firmy Fedteterra. Pierwszy nowobudowany budynek mieści w sobie kawiarnię, część administracyjną i pijalnię wód mineralnych. Drugi pawilon mieści w sobie SPA. Ważnym elementem założenia jest zagospodarowanie terenu. Osiowość architektury podkreślono zielenią zaaranżowano na styl ogrodów francuskich i założeń pałacowych. Do budynku prowadzą cztery żwirowe ścieżki pomiędzy którymi znajdują się szpalery drzew. W środku dzielą je duże sadzawki wodne, w których odbija się architektura i otaczająca ją zieleń.
