Mario Cerasoli

Prof. Ph.D. Arch.

Wydział Planowania, Projektowania i Technologii Architektury
Uniwersytet „La Sapienza” w Rzymie

Kraj: Włochy
Dziedziny: urbanistyka, planowanie przestrzenne, rewitalizacja historycznych centrów miast

Biogram

Mario Cerasoli jest architektem i doktorem nauk w dziedzinie planowania urbanistycznego i regionalnego Uniwersytetu „La Sapienza” w Rzymie. Od 2002 roku wykładał planowanie urbanistyczne na Wydziale Architektury Uniwersytetu „Roma Tre”, gdzie od 2005 roku był pracownikiem naukowym, a w latach 2018–2024 profesorem nadzwyczajnym planowania urbanistycznego. Od marca 2024 roku jest profesorem nadzwyczajnym urbanistyki na Wydziale Planowania, Projektowania i Technologii Architektury Uniwersytetu „La Sapienza”.

Jego główne tematy badawcze to infrastruktura, mobilność i terytorium, regulacje dotyczące osadnictwa miejskiego i podmiejskiego oraz rewitalizacja historycznych centrów miast. Prowadzi i koordynuje badania oraz projekty dotyczące tych zagadnień na poziomie krajowym i międzynarodowym, w tym w krajach rozwijających się. Wykładał na uczelniach we Włoszech, w Europie i Ameryce Łacińskiej.

Jest członkiem Naukowej Rady Dydaktycznej studiów magisterskich drugiego stopnia CRITERI (Zintegrowane działania na rzecz adaptacji, rewitalizacji i zarządzania historycznymi centrami miast) na Uniwersytecie „La Sapienza”, a także członkiem Międzywydziałowego Centrum Badań nad Ameryką CRISA oraz Centrum Badań Społeczno-Ekonomicznych „Manlio Rossi-Doria” przy Uniwersytecie „Roma Tre”.

O pobycie na WA PK

Mój pobyt gościnny na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej w maju ubiegłego roku był dla mnie naprawdę ekscytującym doświadczeniem. Do tej pory wszystkie moje pobyty naukowe za granicą odbywały się na uniwersytetach w Hiszpanii, Ameryce Łacińskiej lub na Karaibach. Tym razem musiałem odkurzyć swój angielski, który od dłuższego czasu leżał nieużywany w szufladzie, i ku własnemu zaskoczeniu okazało się, że radzę sobie z nim znacznie lepiej, niż się spodziewałem.

Kraków znałem już od dziesięciu lat, odkąd po raz pierwszy zostałem tam zaproszony jako główny prelegent na 11. Międzynarodowy Kongres CTV – Virtual City and Territory. Już wtedy zafascynowało mnie to miasto, ze swoją starożytną atmosferą i wielowarstwową historią. Od tej pierwszej wizyty do maja ubiegłego roku wracałem tam kilkakrotnie, zawsze na zaproszenie moich przyjaciół i współpracowników z Politechniki Krakowskiej. Tym razem jednak było inaczej: miałem okazję nie tylko odwiedzić Kraków, ale także w nim zamieszkać, w samym jego tętniącym życiem sercu, historycznym centrum, cudownie ożywionym, choć być może nieco zbyt turystycznym.

Moje doświadczenia na uczelni były równie satysfakcjonujące. Możliwość dzielenia się ze studentami i współpracownikami tym, czego nauczyłem się przez lata jako urbanista ściśle współpracujący z miejscami i społecznościami, co mój mentor, zapożyczając metaforę od tradycyjnego włoskiego lekarza rodzinnego, nazywał „urbanistą w służbie terytorium i jego społeczności”, a jednocześnie uczenie się od nich nowych rzeczy, było prawdziwym przywilejem.

Żyjemy w czasach międzynarodowych kryzysów i zmian klimatycznych, które wydają się pozostawiać niewiele miejsca na optymizm. A jednak wiedza i pomysły powstające w murach szkoły architektury, a stamtąd rozprzestrzeniające się bezpośrednio na miasto, dają powód do nadziei. Badania i eksperymenty dotyczące miast i terytoriów, praca na rzecz poprawy jakości życia ludzi, zmniejszania nierówności oraz promowania pokoju i przyjaźni to jedne z najpotężniejszych zasobów, które możemy pielęgnować, aby stawić czoła kryzysom naszych czasów.

Wierzę też, że tylko dzięki pewnej formie aktywnego planowania przestrzennego, takiej, jakiej mogłem doświadczyć na własnej skórze na Wydziale Architektury, możemy naprawdę ponownie zacząć budować „miasta dla ludzi”. Dziękuję za danie mi tej możliwości.

Mario Cerasoli

Funkcje i projekty międzynarodowe

  • 2022–2025, zastępca koordynatora projektu współpracy rozwojowej OCSHC „Oriental Cuba Small Historical Centres”, finansowanego przez Włoską Agencję Współpracy Rozwojowej (AICS) i realizowanego przez Uniwersytet „Roma Tre” we współpracy z Oficina del Conservador de la Ciudad w Santiago de Cuba oraz Universidad de Oriente; w latach 2022–2024 koordynator projektu.
  • 2025, koordynator naukowy 15. edycji Międzynarodowego Kongresu „Wirtualne miasto i terytorium – ku renesansowi miasta”, Uniwersytet „La Sapienza” w Rzymie, we współpracy z Uniwersytetem Rzymskim „Tor Vergata” i Uniwersytetem „Roma Tre”.
  • 2020–2024, dyrektor wspólnego programu magisterskiego ReUHREF „Odbudowa dziedzictwa miejskiego i finansowanie nieruchomości” (Uniwersytet „Roma Tre” i Uniwersytet Rzymski „Tor Vergata”).
  • od 2015, członek Komisji Akademickiej studiów doktoranckich w zakresie zarządzania urbanistycznego i architektonicznego oraz wyceny na Wydziale Technologii Architektonicznej I Uniwersytetu Politechnicznego Katalonii (UPC) w Barcelonie.
  • od 2015, członek komitetu naukowego studiów magisterskich MAREF w zakresie finansów nieruchomości w LUISS Business School, gdzie wykłada planowanie urbanistyczne i regionalne.
  • od 2013, profesor wizytujący na studiach magisterskich MBArch (Master’s degree in Advanced Studies in Architecture) w Barcelonie, na specjalizacji „Zarządzanie urbanistyczne i architektoniczne oraz wycena” (ETSAB-UPC), gdzie prowadził seminarium poświęcone rewitalizacji historycznych centrów miast.

Wybrane publikacje

  • Cerasoli, M., Amato, C. (2025). „The Axis Contract for the regeneration of fragile territories. An experiment along the Civitavecchia–Capranica–Orte railway line”. TEMA, 3/2025, s. 1–18.
  • Cerasoli, M., Amato, C. (2024). „Memoria y cubanidad, entre pasado y futuro. El proyecto Oriental Cuba Small Historical Centres”. ACE: Architecture, City and Environment, 19(55), s. 1–12. doi.org/10.5821/ace.19.55.12380
  • Felici, F., Cerasoli, M. (2024). „A methodological update proposal for measuring the degree of periphery from essential services in the classification of inner areas in Italy”. ACE: Architecture, City and Environment, 19(56), s. 1–23. doi.org/10.5821/ace.19.56.12447
  • Cerasoli, M., Amato, C., Ravagnan, C. (2023). „The theoretical grid. An antifragile strategy for Rome post-COVID mobility”. W: Z. Allam i in. (red.), Resilient and Sustainable Cities. Research, Policy and Practice, s. 16–37. Oxford: Elsevier. ISBN 978-0-323-91718-6
  • Cerasoli, M. (2021). „Small Historical Centres: an opportunity for the «smart» revitalization of Inner Areas in the Post (post) COVID Era”. Technical Transactions, 118, s. 1–11. doi.org/10.37705/TechTrans/e2021005
  • Cerasoli, M., Amato, C. (2021). „The pilot experience of the Plan Maestro for the «Ramal A» of Zacatecoluca (El Salvador)”. U3 I Quaderni, 23/2020.
  • Cerasoli, M., Mattarocci, G. (2020). „La rendita come strumento di rilancio del riuso intelligente | The land rent as a tool for reuse of existing real estate”. Valori e Valutazioni, s. 101–110. doi.org/10.48264/VVSIEV-20202710
  • Cerasoli, M. (2020). „Dalla Pandemia il Germe della Rinascita? Un futuro tecnologico per i Centri Storici Minori nell’era Post (Post) Covid”. W: M. Cerasoli, G. Mattarocci (red.), Un futuro per i centri storici. Scenari possibili nell’era post covid, s. 187–201. Roma: Aracne. doi.org/10.53136/979125994362017
  • Cerasoli, M. (2020). „Aree interne e ferrovie secondarie. Un connubio possibile?”. W: C. Ravagnan, C. Amato (red.), Percorsi di Resilienza. Rilancio e riuso delle ferrovie in dismissione nei territori fragili tra Italia e Spagna, s. 349–357. Roma: Aracne. ISBN 978-88-255-3841-0
  • Pełny wykaz publikacji: repozytorium IRIS Uniwersytetu „La Sapienza”