Miło jest nam poinformować o wynikach finałowego etapu kwalifikacji konkursu SARP „Dyplom Roku 2026”.
9 prac wykonywanych na WA PK uzyskało krakowską rekomendację i awans do II etapu kwalifikacji, a 6 z nich przeszło do finałowej 25. prac z całej Polski. Jest to – poza oddziałem warszawskim – najliczniejsza reprezentacja okręgowa. Studentów czeka teraz prezentacja przed jury w głównej siedzibie SARP w Warszawie.
Ogłoszenie wyników konkursu i wernisaż wystawy odbędą się podczas Uroczystej Gali rozdania nagród 11 czerwca o godz. 16:00 w pawilonie wystawowym Pałacu Zamoyskich przy ul. Foksal 2 w Warszawie.
Nominowani:
Aleksandra Barańska – „Muzeum Szkła i Centrum Kreacji Artystycznej z pracownią hutniczą w Ząbkowicach”; promotor: dr hab. inż. arch. Marcin Charciarek, prof. PK.
Projekt zakłada rewitalizację tożsamości przemysłowej Ząbkowic w Dąbrowie Górniczej poprzez stworzenie żywego muzeum, w którym układ funkcjonalny staje się narracją procesu technologicznego huty szkła, a centralna pracownia hutnicza w Hali Pieców pełni funkcję edukacyjną i ekspozycyjną. Obiekt łączy w sobie surowość industrialnej hali z transparentnością przestrzeni wystawienniczych, a zróżnicowanie kolorystyczne wnętrza oraz zewnętrza staje się symbolem przeprowadzania obserwatora z wąskich przestrzeni holu wejściowego do przestrzennych, otwartych sal wystawienniczych, których charakter wizualny skłania do obserwacji i refleksji.
Kinga Dulęba – „GŁUSZA. Centrum Integracji Społecznej”; promotor: dr inż. arch. Marcin Gierbienis A-6.
GŁUSZA nawiązuje do książki Anny Goc o osobach głuchych i stawia pytanie o rolę architektury w świecie, który wymaga dostosowania od jednostki, zamiast samemu stać się inkluzywną, badając zaburzenia komunikacji i możliwości przestrzennej odpowiedzi na potrzeby osób z różnymi ograniczeniami sensorycznymi, poprzez stworzenie przestrzeni równości percepcyjnej i wielozmysłowego doświadczenia osadzonego w wyciszonej relacji z krajobrazem.
Magdalena Konik – „Fort: Centrum Wiedzy i Edukacji Sił Zbrojnych RP w Krakowie”; promotor: dr inż. arch. Marcin Gierbienis A-6.
Koncepcja FORTu powstała jako odpowiedź na współczesne nastroje społeczne związane z konfliktami zbrojnymi, zakładając wielofunkcyjny obiekt edukacyjny, którego forma i estetyka wyrażają stabilność i porządek poprzez powtarzalną prefabrykowaną fasadę tworzącą „drugą skórę”, a układ prostych brył organizuje funkcje i buduje przestrzeń integracji.
Szymon Misiak – „Scenografie końca. Między zanikiem a odrodzeniem krajobrazu Baryczy”; promotor: dr hab. inż. arch. Kinga Racoń-Leja, prof. PK A-9.
Barycz to krajobraz nagromadzenia, palimpsest form eksploatacji, które nie znikają, lecz osiadają w terenie jako kolejne warstwy, prowadząc do krytycznego przeciążenia i stanu permanentnej niepewności. Projekt odrzuca tradycyjny paradygmat budowy na rzecz sekwencji zdarzeń w czasie, porządkując relacje między tym, co ciężkie i technogeniczne, a tym, co lekkie, żywe i społeczne, poprzez demontaż zdegradowanej infrastruktury, ponowne użycie materiałów i inicjowanie procesów biologicznych.
Jakub Miśniakiewicz – „My Słowianie wiemy jak – Krąg Pieruna”; promotor: dr inż. arch. Lucas Olma A-2.
Chram jako współczesna interpretacja słowiańskiej świątyni zlokalizowanej u podnóża góry Ślęża staje się muzeum dziedzictwa kulturowego o funkcji edukacyjnej, odwołującym się do idei miejsca kultu i wspólnoty. Projekt operuje sekwencją przestrzeni – od podziemnej strefy wejściowej prowadzącej przez dziedziniec–gaj po część nadziemną przenikającą się z krajobrazem – wykorzystując drewno, światło i relację z naturą do budowania symbolicznego i doświadczalnego charakteru architektury.
Julia Mytnik – „Fabryka Przyszłości «Pralfa» – projekt rewitalizacji terenu poprzemysłowego”; promotor: dr inż. arch. Marta Fąfara A-6.
Projekt Fabryka Przyszłości „Pralfa” to koncepcja adaptacji i rewitalizacji terenów poprzemysłowych po opuszczonej fabryce maszyn pralniczych „Pralfa” w Tarnowie, której głównym celem jest oddanie zdegradowanego obszaru w centrum miasta społeczności lokalnej poprzez stworzenie nowego, wielofunkcyjnego kwartału zabudowy, ze szczególnym naciskiem na przestrzenie wspólne oraz świadome decyzje ekologiczne i adaptację istniejącej tkanki.
