Promotor
dr inż. arch. Jakub Turbasa
Recenzent
dr inż. arch. Zbigniew Wikłacz, prof. PK
Tytuł pracy
CENTRUM KULTURY W RYTRZE
Jednostka dyplomująca
Katedra Architektury Miejsc Pracy, Sportu i Usług, A-2
Opis idei projektu
Idea projektu Centrum Kultury w Rytrze opiera się na stworzeniu miejsca, które integruje lokalną społeczność oraz wzmacnia relację pomiędzy architekturą, krajobrazem i codziennym życiem mieszkańców. Obiekt został zaprojektowany jako otwarta i dostępna przestrzeń publiczna, pełniąca rolę współczesnego centrum spotkań, aktywności kulturalnej i społecznej. Architektura nie ma tu charakteru dominującego, lecz wpisuje się w strukturę miejscowości i naturalne ukształtowanie terenu, stając się jego spokojnym i czytelnym uzupełnieniem. Projekt nawiązuje do historii miejsca poprzez odniesienie do dawnej willi Podhale, która niegdyś znajdowała się na tej działce. Czytelna forma składa się z kilku przenikających się części, których układ tworzy wewnętrzny dziedziniec. Forma budynku oraz jego orientacja przestrzenna umożliwiają otwarcia widokowe, w szczególności w kierunku zamku ryterskiego, który stanowi ważny punkt odniesienia kulturowego i historycznego. Dostępny dach, na który prowadzą schody zewnętrzne, został zaprojektowany jako przestrzeń widokowa i rekreacyjna. Pełni on funkcję naturalnego przedłużenia terenu i przestrzeni publicznej, umożliwiając użytkownikom bezpośredni kontakt z krajobrazem oraz postrzeganie architektury jako elementu, po którym można się poruszać, a nie jedynie go oglądać. Duże przeszklenia otwierają wnętrza na otoczenie, zacierając granicę pomiędzy przestrzenią wewnętrzną a zewnętrzną. Dzięki temu życie budynku jest widoczne z zewnątrz, a sama obecność obiektu w przestrzeni publicznej staje się czytelna i zachęcająca. Wnętrze budynku zostało zaprojektowane jako układ elastycznych stref i sal wielofunkcyjnych, umożliwiających organizację wydarzeń o różnym charakterze. Centrum Kultury w Rytrze zostało zaprojektowane jako obiekt zakorzeniony w miejscu, krajobrazie i lokalnej tożsamości. Jego celem jest nie tylko realizacja funkcji kulturalnych, lecz także tworzenie przestrzeni, która sprzyja budowaniu relacji społecznych i wzmacnianiu więzi mieszkańców z miejscem zamieszkania. Architektura staje się tu narzędziem integracji, dialogu i wspólnego doświadczenia, wpisując się w ideę współczesnej architektury kultury jako przestrzeni otwartej, dostępnej i bliskiej codziennemu życiu.
