Promotor
dr hab. inż. arch. Jolanta Sroczyńska, prof. PK
Recenzent
prof. dr hab. inż. arch. Magdalena Jagiełło-Kowalczyk
Tytuł pracy
Adaptacja Pałacu w Porębie Żegoty na Ośrodek Terapeutyczno – Integracyjny dla osób uzależnionych
Jednostka dyplomująca
A-01
Opis idei projektu
Praca analizuje potencjał adaptacji ruin historycznego pałacu na ośrodek terapeutyczno – integracyjny dla osób zmagających się z uzależnieniami. Jej celem jest połączenie perspektywy społecznej, ukazującej uzależnienie jako chorobę izolacji, z zagadnieniami konserwatorskimi oraz projektowymi, wskazując na możliwość twórczej i znaczącej reinterpretacji obiektu w stanie ruiny. W pracy zdefiniowano cechy „architektury uzdrawiania” oraz wykazano, że symbolika zniszczenia i odbudowy ruiny może stanowić metaforę procesu zdrowienia, czyniąc architekturę aktywnym narzędziem terapii. Część projektowa stanowi rozwinięcie przeprowadzonych analiz i badań, ukazując, w jaki sposób architektura może pełnić aktywną rolę w procesach terapeutycznych i społecznych.Koncepcja architektoniczna zakłada uzupełnienie gabarytowe bryły pałacu do jej historycznego obrysu, jednak w sposób wyraźnie odróżniający się od substancji zabytkowej. Zamiast historyzującej makiety, projektuje się nowoczesną interpretację. Mimo nowoczesnego detalu, zachowane zostaną historyczne proporcje, osie widokowe oraz sylweta dachu (tzw. dachu krakowskiego), co wpisuje obiekt w krajobraz zgodnie z wymogami konserwatorskimi, ale interpretuje go językiem współczesności. Zastana sytuacja – ruiny porośnięte roślinnością – została potraktowana nie jako problem, lecz jako inspiracja. Dodatkowo w kontekście architektury terapeutycznej, nawiązuje się do pojęcia biofilii. Zieleń „wchodzi” do wnętrza budynku – przeszklone fasady i świetliki dachowe oraz autorskie konstrukcje drewniane nawiązują do otaczającej obiekt zieleni, zacierając granicę między wnętrzem a zewnętrzem oraz pozwalając pacjentom na stały kontakt z naturą.
