Promotor
prof. dr hab. inż. arch. Anna Agata Kantarek
Recenzent
dr inż. arch. Wojciech Duliński
Tytuł pracy
WIOSKA SENIORA JAKO MIKROMIASTO
Jednostka dyplomująca
Katedra Urbanistyki i Architektury Struktur Miejskich-A9
Opis
Ideą projektu jest koncepcja mikromiasta senioralnego – zespołu architektoniczno-urbanistycznego, który łączy funkcje mieszkaniowe, opiekuńcze, społeczne i rekreacyjne w spójną, czytelną strukturę. Założenie jest silnie powiązane z krajobrazem naturalnym Krainy Wielkich Jezior Mazurskich. Opiera się na przekonaniu, że środowisko zamieszkania wpływa na jakość życia, zatem powinno sprzyjać samodzielności bezpieczeństwu oraz codziennej aktywności a jednocześnie unikać instytucjonalnego charakteru typowego dla tradycyjnych domów opieki. Istotnym elementem koncepcji jest integracja zabudowy z otoczeniem przyrodniczym, a szczególności relacja architektury z akwenem, który otacza obszar objęty opracowaniem. Układ urbanistyczny zespołu został ukształtowany w sposób z wyraźnym zwróceniem zabudowy strony wody co pozwala na maksymalne wykorzystanie walorów krajobrazowych oraz zapewnienie atrakcyjnych widoków z przestrzeni wspólnych i ciągów pieszych. Woda pełni nie tylko funkcję estetyczną, lecz także terapeutyczną wzmacniając poczucie spokoju. Kompozycja przestrzenna opiera się na czytelnym systemie osi. Główną linią
kompozycyjną jest droga prowadzona po łuku, która prowadzi do centrum założenia. Stanowi element nadrzędny, porządkuje układ urbanistyczny i wyznacza jego zasadniczą strukturę. Układ uzupełniają drogi poprzeczne, przecinające główną oś prostopadle. Są prowadzone w formie prostych, równoległych do siebie odcinków o kierunku pionowym. Układ jest budowany na zasadzie kontrastów. Takie zestawienie tworzy klarowną i łatwą do odczytania strukturę. Dzięki takiemu zabiegowi tworzą się sekwencje przestrzeni publicznych i półpublicznych, które stopniowo przechodzą w strefy bardziej prywatne. Kwintesencją projektu jest park zlokalizowany na styku terenów zabudowy jednorodzinnej z projektowanym założeniem, co pozwala na generowanie interakcji przestrzennych i społecznych. Istotnym założeniem projektu jest priorytet ruchu pieszego sieci łagodnie prowadzących ciągów komunikacyjnych i kładek umożliwiających bezpieczne i komfortowe poruszanie się po całym terenie zespołu eliminując bariery architektoniczne. Trasy spacerowe zostały zaprojektowane jako element codziennej aktywizacji mieszkańców łącząc funkcję komunikacyjną, rekreacyjną i krajobrazową. Architektura obiektów charakteryzuje się niską skalą oraz horyzontalnym układem, co pozwala na harmonijne wpisanie zespołu w otoczenie i ograniczenie dominacji zabudowy nad krajobrazem. Rytmiczne podziały elewacji, duże przeszklenia oraz zielone dachy podkreślają związek budynków z naturą i wspierają ideę zrównoważonego środowiska. Ideę projektowanego mikromiasta stanowi struktura samowystarczalna, lecz nieizolowaną. Umożliwia codzienne funkcjonowanie mieszkańców w obrębie zespołu jednocześnie pozostając otwartym na relacje z otoczeniem.
