Promotor
dr inż. arch. Marta Fąfara
Recenzent
dr inż. arch. Bogdan Siedlecki, prof. PK
Tytuł pracy
Siedem źródeł. Centrum wielowyznaniowe w Ozzano dell’Emilia
Jednostka dyplomująca
Katedra Projektowania Architektonicznego A-6
Opis idei projektu
Praca dyplomowa podejmuje problematykę przyszłości architektury sakralnej w obliczu współczesnych przemian społeczno-kulturowych. Część badawcza, zatytułowana „Trwałość Sacrum”, analizuje zjawisko desakralizacji i kryzysu funkcjonalnego świątyń. Poprzez studium porównawcze strategii adaptacji obiektów na świecie, praca weryfikuje wpływ monumentalnej formy na nową funkcję budynku. Przeprowadzone studium prowadzi do wniosku, że najwłaściwszą drogą ratowania obiektów sakralnych jest nadawanie im funkcji publicznych i kulturowych, co stało się punktem wyjścia dla części projektowej – Centrum Wielowyznaniowego „7 Źródeł Światła”, zlokalizowanego na wzgórzu Settefonti we Włoszech.
Projekt zakłada rewitalizację terenu wokół ruin kościoła Santa Maria di Settefonti oraz stworzenie nowej, podziemnej kubatury. Nowa architektura chowa się pod ziemią, oddając pierwszeństwo historycznym ruinom jako jedynej dominancie w przestrzeni. Projekt reinterpretuje lokalną legendę o siedmiu źródłach wody, dokonując symbolicznej transmutacji żywiołów: woda zostaje zastąpiona światłem, które w tej koncepcji staje się uniwersalnym językiem duchowości, a architektura obiektu staje się narzędziem dialogu. Idea projektu opiera się na doświadczeniu drogi – duchowej i fizycznej. Użytkownik stopniowo wznosi się ku ruinom kościoła, przechodząc przez kolejne poziomy o różnym charakterze i stopniu intymności – od profanum do sacrum. Kluczowym aspektem stało się stworzenie neutralnej przestrzeni spotkań „duchowej agory”. Układ przestrzenny naturalnie krzyżuje ścieżki użytkowników, stwarzając pretekst do budowania relacji. Przestrzeń wewnętrzną definiuje światło wpadające przez sześć rzeźbiarskich świetlików, którego dopełnieniem jest siódme źródło w postaci ruin
